Waldenström - klachten en symptomen

 

Het komt regelmatig voor dat de ziekte van Waldenström bij toeval wordt ontdekt. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren als je bloed om een heel andere reden onderzocht wordt. De ziekte kan jarenlang zonder klachten bestaan. Krijg je wel klachten, dan kunnen die heel uiteenlopend zijn. Het gevolg is dat je dokter de ziekte soms pas laat herkent. Dat komt natuurlijk ook omdat die maar zo zelden voorkomt.

De belangrijkste ziekteverschijnselen zijn:

  • Vermoeidheid, koorts en afvallen; dit komt vaak voor bij mensen met kanker. Bij de ziekte van Waldenström kunnen deze verschijnselen nog een extra oorzaak hebben: de vergrote milt kan tegen de maag drukken, zodat je bij de maaltijd snel het idee hebt dat je vol zit.
  • Bloedarmoede is een van de meest voorkomende complicaties; je merkt dit bijvoorbeeld aan een sneller hartritme, vermoeidheid, hoofdpijn, kortademigheid of een algemeen zwaktegevoel.
  • Door het verstoorde afweersysteem heb je meer kans op infecties.
  • Bloeduitstortingen en andere bloedingen komen vaak voor.
  • De woekering van lymfocyten kan leiden tot een vergroting van de lymfklieren, de milt en de lever. Dit veroorzaakt uiteenlopende klachten, zoals een zwaar gevoel in de buik, mechanische beperkingen, galwegverstoppingen, miltinfarct, nier- of leverfalen (als er geen goede afvloeiing meer is).
  • Het fenomeen van Raynaud; M-proteïnen hebben de neiging bij kou te gaan klonteren. Dat kan tintelingen of gevoelloosheid in handen en voeten veroorzaken.
  • De stroperigheid van het bloed kan een goede doorstroming belemmeren. Gevolgen zijn onder meer bloedneuzen, hartproblemen, hoofdpijn en wazig zien.
  • Aantasting van de uiteinden van de zenuwen door M-proteïne. Dat heet polyneuropathie. Ook dat veroorzaakt tintelingen in handen en voeten, pijn en gevoelloosheid. Veel waldenströmpatiënten hebben daar last van.

In het algemeen zijn het juist de grotere lymfklierzwellingen, die geen pijn doen, die je zou moeten laten controleren. Die zijn namelijk het gevaarlijkst. Helaas geeft je lichaam geen signaal en laat je daarbij een beetje in de steek.