10 mei 2017 - Enschede

Verslagen

Wat allen binnen Hematon bindt is 'bloed' en dat thema stond centraal tijdens een informatieavond op 10 mei 2017 voor leden en belangstellenden in het ziekenhuis in Enschede. Het regioteam Stedendriehoek-Twente had Jennita Slomp uitgenodigd voor een presentatie. Zij werkt bij Medlon Laboratoria en is specialist klinische chemie én hematologie.

Specialist in het lab

Jennita Slomp koos voor hematologie omdat ze én betrokken is bij de diagnose én betrokken is bij het overleg met de dokter. Ze stond stil bij de diverse bloedziektes en liet met ondersteunend beeld zien waar het fout gaat als zich uiteindelijk leukemie, hodgkin, Waldenström enz. ontwikkelt.

Medlon

Jennita vertelt dat haar 'baas' ruim 400 medewerkers telt en dat er jaarlijks één miljoen keer bloedafnames bij Medlon te tellen zijn. Ziek bloed kenmerkt zich door afwijkend gedrag en bij kanker zien we dat de kwaadaardige cel telkens voorrang krijgt om zich te blijven vermenigvuldigen.

Maatwerk

Het laboratorium kijkt niet alleen met de microscoop. Specifieke apparatuur kan letterlijk een beeld maken van afwijkingen. Medewerkers zijn in staat om in korte tijd te bepalen over welke vorm van bloedkanker het gaat. Diverse betrokkenen in een zogeheten multidisciplinair team staan stil bij die ene patiënt en met de expertise van de verschillende disciplines wordt de diagnose gesteld. Tevens wordt de meest passende behandeling besproken, waarin de behandelend arts uiteraard een belangrijke rol heeft. 

Het lab puzzelt

Jennita gaat heel diep in op de materie. Toehoorders zijn vooral geïnteresseerd in de eigen ziekte, luisteren juist dan met gespitste oren en haken min of meer af als de volgende ziekte voorbij komt. Helder wordt: wat een ongelofelijke deskundigheid is er in laboratoria om al die afwijkingen te kunnen duiden en vervolgens te kunnen interpreteren. Het lab puzzelt net zo lang tot alle gegevens op tafel liggen en men een verantwoorde diagnose aan de dokter kan melden. Het is vervolgens aan hem/haar om de uitslag te vertalen naar een eventuele behandeling. Ook tijdens het behandeltraject schakelt de dokter het lab weer in en geven uitslagen antwoord op vragen als: ga ik minder zwaar behandelen of juist intensiever, ga ik stoppen met behandelen, krijg ik een prognose over het te volgen traject, transformeert de kwaadaardige cel en wat betekent dat voor mijn patiënt enz.

Tot slot

Jennita meldt dat het lab regelmatig per ongeluk iets opvallends in het bloed ziet. Juist bloedkanker wordt al te vaak min of meer toevallig ontdekt. Ze maakt duidelijk dat de medische wereld enorm deskundig is maar bloedziektes nog altijd niet kan voorkomen. Spijtig constateert ook zij dat doktoren, huisartsen, ziekenhuizen enz. nog lang niet altijd hun gegevens uit (mogen) wisselen wat ten koste kan gaan van een effectieve diagnose en/of behandeling. 

Tekst: Henk Poelakker Beeld: Eddy Kruissink

Meest recente artikelen