2 november 2015 - Nijmegen

Verslagen

Hematonregio Arnhem-Nijmegen organiseerde samen met de afdeling Hematologie van het Radboudumc de informatieavond 'Wie steunt ons?'. Met de avond wilden de organisatoren het belang van psychosociale ondersteuning bij bloed- en lymfklierkanker en stamceltransplantaties onder de aandacht te brengen van patiënten en zorgverleners.

In oktober verscheen het rapport 'Psychosociale zorg bij somatische aandoeningen'. Het rapport is geschreven in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid. De conclusie van het rapport is dat psychosociale zorg onderdeel moet zijn van het behandeltraject van patiënten met een ernstige lichamelijke ziekte zoals kanker. Minister Edith Schipper onderschreef de conclusies van het rapport in haar kamerbrief van 27 oktober 2015.

Lastmeter

Nicole Blijlevens, hoogleraar hematologie, lichtte in haar inleiding het belang van de lastmeter toe. De lastmeter is een korte vragenlijst die ingaat op lichamelijke, emotionele, sociale, praktische en spirituele beleving van ziekte. Problemen die volgens deze lastmeter ervaren worden zijn voor 86% lichamelijk, 76% emotioneel, 62% praktisch en 49% sociaal. Niet iedereen is in staat om op eigen kracht de problemen die uit de ziekte en de behandeling voortvloeien, het hoofd te bieden. Patiënten verwachten een klankbord, herkenning en erkenning, informatie en hulp. De Patiëntenwijzer speelt hierbij een belangrijke rol, is haar ervaring.
Een verhoogd risico op een lagere kwaliteit van leven na stamceltransplantatie blijkt uit onderzoek bij patiënten met distress vóór de transplantatie, met weinig sociale steun, jongere patiënten en vrouwelijke patiënten. Zij beveelt transplantatieteams aan patiënten met een verhoogd risico op deze lagere kwaliteit te monitoren en gericht hulp aan te bieden. Belangrijk is dat je kanker niet alleen hebt en je staat er daarmee niet alleen voor.
Op basis van goede toepassing van de lastmeter kan er aangepaste psychosociale zorg aangeboden worden, variërend van selfmanagement, vervolggesprekken, lotgenotencontact, eerste- en tweedelijnszorg tot derdelijns medische psychologie.

Therapieën

Vervolgens licht Janet Kooper, gezondheidspsycholoog bij het Helen Dowling Instituut, het belang en mogelijkheden van psychosociale zorg bij kanker toe. Zij wijst op het eerdergenoemde rapport van het ministerie van Volksgezondheid waarin geconstateerd wordt dat patiënten met ernstige lichamelijke ziekte, zoals kanker, vaak niet de psychosociale zorg krijgen die ze nodig hebben. Artsen die kanker behandelen hebben bijvoorbeeld te weinig tijd voor psychische hulp en zij herkennen psychische problematiek onvoldoende. Zij benadrukt dat het leven van de patiënt en zijn naasten op de kop staat bij kanker. Hulp vragen is dan geen teken van zwakte, want het hebben van kanker is een zware opgave!
We kennen vele soorten van ondersteuning: individuele therapie en relatietherapie, groeps- en lotgenoten contact, internettherapie en deskundigheidsbevordering voor hulpverleners. Vaak zie je depressiviteit bij kanker, met lichamelijke en geestelijke vermoeidheidverschijnselen. Het gevoel van: 'Wat moet ik met die hele dag voor mij.' Niet zomaar een beetje moe maar 'niet uit te leggen hoe moe'. Werkwijzen hierbij zijn luisteren, steunen en structureren. Verwijzing voor psychologische behandeling bij onder andere angst depressie, extreme vermoeidheid is mogelijk en kan vallen onder het basispakket.

Meest recente artikelen