20 april 2016 – Den Haag

Verslagen

Op 20 april 206 hield het regioteam West-Nederland samen met de afdeling hematologie van het HagaZiekenhuis een informatieavond in het auditorium van het HagaZiekenhuis. Hematoloog Sabine Kersting vertelde over de onderzoeken, die er nodig zijn om tot een diagnose te komen. Verpleegkundig specialist Nicolette Zwinkels hield een vlootshow van alle 'verpleegkundige witte jassen' waarmee een patiënt te maken kan krijgen.

Hematoloog Sabina Kersting vertelde over de onderzoeken, die er nodig zijn als een patiënt voor het eerst op de polikliniek komt. Allereerst is er de anamnese, een gesprek waarin de arts vragen stelt om erachter te komen wat de aard en de ernst van de diagnose kunnen zijn. Ook stelt hij vragen die belangrijk zijn bij eventuele behandeling, zoals of de patiënt hartklachten of suikerziekte heeft. Daarnaast vindt een lichamelijk onderzoek plaats.
Bloedonderzoek hoort standaard bij de eerste kennismaking. Dat onderzoek is nodig om de diagnose duidelijk te krijgen, bijvoorbeeld bij leukemie, of om de uitgebreidheid van de ziekte vast te stellen, bijvoorbeeld bij multipel myeloom of lymfoom. Vaak is er ook beenmergonderzoek nodig. Als het bloed- en beenmergonderzoek onvoldoende duidelijkheid geven, volgt er ook nog weefselonderzoek. Dat is sowieso noodzakelijk bij het vermoeden van lymfklierkanker.
In een aantal gevallen is het nodig om beeldvormend onderzoek te doen, zoals een CT-scan of MRI. De resultaten van al deze onderzoeken worden besproken in een multidisciplinair team met de radioloog, radiotherapeut, patholoog, hematoloog, klinisch chemicus en verpleegkundig specialist. Zij komen uiteindelijk tot de definitieve diagnose met het stadium waarin de ziekte zich bevindt en een prognose. Ook geven zij een behandeladvies en bekijken ze of opname in een HOVON-studie mogelijk is.

Witte jassen

Verpleegkundig specialist Nicolette Zwinkels vertelde in haar voordracht welke 'witte jassen' er, naast de dokters, allemaal rondlopen op de poli of verpleegafdeling hematologie. Allereerst is er de verpleegkundige. Zij helpt bij algemene dagelijkse levensverrichtingen, zoals wassen en aankleden. Ook houdt ze zich bezig met observatie, rapportage, voorlichting en begeleiding, wondzorg, gespecialiseerde zorg en verpleegtechnische handelingen zoals een sonde of katheter plaatsen. Een gespecialiseerd verpleegkundige is een ervaren verpleegkundige met een vakgerichte vervolgopleiding voor speciale patiëntengroepen. Zo is er de oncologieverpleegkundige, de hematologieverpleegkundige en de researchverpleegkundige. Die laatste geeft ondersteuning bij wetenschappelijk onderzoek waar patiënten mee te maken krijgen.
Naast de gespecialiseerd verpleegkundige is er ook de verpleegkundig specialist. Zij heeft na haar hbo-opleiding een masteropleiding gedaan. De verpleegkundig specialist verricht verpleegkundige én medische taken. Ze voert ook anamnesegesprekken, doet lichamelijk onderzoek, vraagt aanvullende onderzoek aan en zet de behandeling in.
Over de hele linie, vertelde Nicolette Zwinkels, vindt er een taakverschuiving plaats van dokters naar verpleegkundigen. Die verschuiving zorgt ervoor dat de kwaliteit en de beschikbaarheid van zorg beter worden. Bovendien is de organisatie efficiënter.
Als laatste 'witte jas' kwam de casemanager aan bod. Nicolette legde uit dat casemanager geen functie is, maar een rol. De casemanager is voor een patiënt de vaste contactpersoon die overzicht heeft over het hele zorgtraject. Ze bewaakt en coördineert dat traject. Daardoor wordt de zorg minder gefragmenteerd.

Meest gelezen

Meest recente artikelen