25 november 2014 - Amersfoort

Verslagen

'Dankbaar ben ik de hematoloog die me door een moeilijke periode heen heeft geholpen. Nu kan ik zeggen dat ik anders in het leven ben gaan staan. De ziekte heeft mijn leven verrijkt en ik heb leren relativeren.’ 

Het is een getuigenis zoals veel non-Hodgkinpatiënten graag zouden willen vertellen. Nu kwam het uit een onverwachte hoek. De voorzitter van de raad van bestuur van Meander Medisch centrum in Amersoort, Frank de Reij, deed deze bekentenis die zelfs zijn eigen specialisten verraste. Hij vertelde zijn verhaal aan het begin van informatieavond over non-Hodgkinlymfomen en stamceltransplantatie. De avond vond plaats op 25 november en werd georganiseerd door Hematon in samenwerking met Meander.

Bij De Reij was in 2011 non-Hodgkin geconstateerd, maar het is gelukkig goed afgelopen, zo zei hij. Het betekende voor hem wel een carrièreswitch: een stressvolle topfunctie bij KLM/Air France werd ingeruild voor het vernieuwde Meander. ‘Een prachtige plek dankzij de combinatie van daglicht, ruimte en natuur, zo vond hij zelf. De Reij had er zelfs een mooi Engelse term voor: een 'healing environment’.

Zaadjes

Non-Hodgkinlymfomen staan op de vijfde plaats van veelvoorkomende kankersoorten, zo vertelde Josien Regelink, internist hematoloog bij Meander. Andere cijfers: zestig procent van de nieuwe patiënten is zestigplus en zij en haar vakgenoten onderscheiden al meer dan vijftig verschillende verschijningsvormen. Maar echt genezen dat zit er volgens haar vooralsnog nog niet in bij indolente non-Hodgkinlymfomen, ondanks de grote vooruitgang die is geboekt op het gebied van nieuwe medicijnen.

Afwachten en goed in de gaten houden, is het parool voor de meeste patiënten. Chemotherapie kan zeker helpen, maar je moet je kruit niet verschieten voor die situaties dat ingrijpen echt nodig is, is het uitgangspunt van haar en haar collega’s. 'Met deze ziekte valt te leven’, zei Regelink en dat is voor haar vooral zoeken naar een balans in je leven. En wat de nieuwe medicijnen en onderzoeken betreft: ‘We planten veel zaadjes voor een zonniger toekomst. We streven niet zozeer naar genezing, maar wel naar het draaglijk houden van een chronische aandoening’.

Realistisch

Saskia Klein, eveneens internist-hematoloog bij Meander, ging vooral in op de verschillen tussen autologe en allogene stamceltransplantatie. Volgens haar is enige relativering op zijn plaats als het gaat om genezing. De meeste mensen die een transplantatie achter de rug hebben, zijn langdurig aangewezen op medicijnen. Ook zijn er veel die er nooit van af komen. 'De wonderen zij de wereld nog niet uit, iedereen moet hoop houden, maar je moet ook realistisch zijn. Soms gaat het niet goed…'

 

Meest gelezen

Meest recente artikelen