Weblog

Onderdanig

Onderdanigheid zit niet in mijn bloed. Tenminste, dat dacht ik altijd. Ik ben niet iemand die makkelijk 'ja en amen' zegt. 

Anneke van Leerdam

'Ikke zelf doen' hoorden mijn ouders vrij vaak toen ik een peuter was. 'Je bent wel erg kritisch' zei mijn baas tijdens mijn eerste functioneringsgesprek. Tijdens de ziekenhuisopname bleek mijn lijf ook behoorlijk eigenwijs. Al na 3 dagen een heftige ontsteking aan mijn infuuslijn. 'Dat hoort daar niet' leek mijn lijf te zeggen.

Op de chemo en bestraling - beiden een lage dosering omdat ik de RIC transplantatie had (zie blog van 19 september) - reageerde mijn lichaam heftiger dan gemiddeld. De transplantatie zelf verliep ook niet zoals het hoorde. Mijn lijf kwam aan alle kanten in opstand tegen het vreemde materiaal dat er in werd gespoten. Waardoor een deel niet meer gegeven kon worden.

Inmiddels zijn de vreemde stamcellen (de cowboys) hun werk aan het doen. Zij moeten mijn eigen stamcellen en bloedcellen vervangen. En wat blijkt nou? Onderdanigheid zit toch in mijn bloed! Misschien niet in hart en nieren, maar wel in mijn bloed. De bloedgroep van de donor is A+. Mijn eigen bloedgroep is (was) 0+. A+ is dominant over 0+. Als alles achter de rug is, heb ik dus een andere bloedgroep gekregen.

Voor de geïnteresseerden; pas over een kleine 3 maanden weten we of de cowboys aan het winnen zijn. Mijn bloed wordt weliswaar zeer regelmatig gecontroleerd, maar daarbij kijken ze naar nierfunctie, leverfunctie, opname van de medicatie, hb, witte bloedlichaampjes en bloedplaatjes. Maar pas bij de eerste beenmergpunctie kunnen we zien hoeveel procent van mijn beenmerg inmiddels is overgenomen door cowboy Jack. Dat blijft nog even spannend dus.

Onderdanigheid blijkt toch in mijn bloed te zitten. Maar als het goed is niet meer voor lang!

Bron: Anneke