Weblog

Spanning en sensatie

Als je dan toch een blog bijhoudt, en een aardig lezerspubliek hebt, moet je de spanningsboog een beetje vasthouden. Daar werkt mijn lijf en daar werken de hematologen graag aan mee.

Anneke

Vandaag lig ik alweer een week in het ziekenhuis met het RSvirus. Helaas is het koortspatroon niet vooruit gegaan. Overdag rond de 37,5 en 's avonds net boven de 38,5. Elke avond weer een hoop gedoe. Bloedkweken, artsbezoek van dienstdoende arts, arts moet telefoneren met dienstdoende hematoloog en dan loopt het weer met een sisser af. 'Ga maar lekker slapen. Bij klachten moet je bellen.'

Mijn bloedwaarden blijven ondertussen extreem laag. Ze hadden inmiddels omhoog moeten gaan, maar dat is helaas nog niet gebeurd. Dat zou kunnen komen door het virus waar mijn lijf zo hard tegen vecht. Maar het kan ook andere oorzaken hebben, en de artsen hebben besloten om op dit punt niet langer af te wachten.

De eerste maatregel die ze nemen vind ik niet zo erg. Een van de twee afweeronderdrukkende medicijnen wordt per direct gehalveerd en misschien zelfs gestopt. Wat minder vieze pillen - no problem! Dit doen ze omdat het zou kunnen dat ik teveel afweeronderdrukkende medicijnen slik, en dan krijgen de donorstamcellen geen kans om zich te vermenigvuldigen.

Wat ze daarnaast gaan doen, is een beenmergonderzoek. Morgenochtend heb ik een beenmergpunctie, ruim anderhalve maand voor de planning. De andere mogelijkheid die ze willen onderzoeken is namelijk of mijn lichaam de donorstamcellen heeft afgebroken, of daarmee bezig is.

En dat laatste... dat is toch wel even spannend... En we moeten een week wachten op de uitslag.

Bron: Anneke