Weblog

Terug in de wacht

Wat een domper afgelopen zondag! Na alle voorbereidingen, ging ik donderdag het ziekenhuis in. Er werd een infuuslijn aangelegd onder mijn sleutelbeen. Ik was aan het wennen aan het ziekenhuis en aan mijn kamergenoten. Mijn eerste chemo kreeg ik zondagochtend.
Anneke
EINDELIJK was de behandeling gestart. EINDELIJK kon ik ergens naartoe gaan werken. Ik was er klaar voor, ik was positief, ik voelde me sterk. Maar het ging allemaal even anders.
 
In een ander ziekenhuis - ergens op de wereld - kreeg een anonieme donor groeifactoren, waardoor zijn* stamcellen zich extra zouden vermenigvuldigen. Op woensdag of donderdag zou hij een paar uur in het ziekenhuis zitten, met een dubbele infuuslijn. (Door de ene lijn wordt er bloed afgetapt naar een ´centrifuge´-apparaat. In dat apparaat worden de stamcellen eruit gefilterd, en de rest van het bloed wordt vervolgens terug het lichaam in geleid. De donor heeft na afloop weer ongeveer evenveel stamcellen als voor hij de groeifactoren kreeg.) Ik zou de afgenomen stamcellen krijgen. Maar helaas, de donor kreeg een heftige allergische reactie op de groeifactoren, waardoor mijn hele stamceltransplantatie werd afgelast.
 
Zodra de donor weer hersteld is van zijn allergische reactie, heeft hij als optie om beenmerg af te staan in plaats van stamcellen. Hiervoor zijn namelijk geen groeifactoren nodig. Maar erg prettig is het niet. Er wordt operatief beenmerg afgenomen, waarbij je volledig onder narcose gaat. Dat voel je nog wel een weekje of twee. Stamcellen afstaan aan iemand die je niet kent, twee keer een dagdeel in het ziekenhuis doorbrengen en groeifactoren innemen (die normaal gesproken vrij onschuldig zijn), dat is 1 ding. Na een vervelende ervaring besluiten om ermee door te gaan en door middel van een operatie beenmerg af te staan - aan een onbekende - gaat nog wel een stapje verder. Groot is mijn dank en mijn respect als de donor ervoor kiest dit te doen. Maar uiteraard heb ik er ook alle begrip voor als de donor dit niet ziet zitten.
 
In afwachting van wat deze donor besluit, wordt er inmiddels verder gezocht naar een nieuwe donor in het wereldwijde donorsysteem. Voor mij betekent dit wederom; afwachten. En nee, daar ben ik nog steeds niet goed in! 
 
*De donor kan uiteraard ook een vrouw zijn.


Bron: Anneke - Volg de blog van Anneke als je al haar berichten wilt lezen.