Druk, druk, druk!

Lymfklierkanker

Kijk ik net op mijn eigen blog en zie ik gewoon dat mijn laatste bericht van augustus 2018 is! Is wel weer tijd om een stukje te schrijven en aldus……

Omdat, wat mij betreft dan, het leven niet gestopt is na de diagnose, ben ik de laatste periode druk geweest met een heleboel zaken die ervoor zorgde dat ik geen tijd heb (stiekem ook niet gemaakt hoor) gehad te schrijven op mijn blog. Wel moet ik bekennen dat het een periode is geweest waarin ik weer veel geleerd heb van de mensen om me heen. En dat niet alleen, ook ben ik mezelf weer eens tegengekomen. En dat mezelf tegenkomen, is waarschijnlijk iets wat velen in dezelfde situatie wel zullen herkennen. Het hoofd wil wel door, maar je lichaam zegt stop!

Bezig voor de medemens

Een van de redenen waarom ik geen tijd genomen heb om mijn blog bij te houden is de zoektocht naar innerlijke bevrediging van de wens om mensen te helpen. Ik lijk wel een excuustruus. Doel daarvan zou in ieder geval moeten zijn dat ik mezelf er beter door ga voelen. En de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat de activiteiten waar ik me mee bezig gehouden heb me een goed gevoel gaven, maar uiteindelijk er niet zo heel veel voor mezelf over bleef. Afgelopen periode ben ik bezig geweest om namens de vakbond zitting te nemen in de cliëntenraad van het UWV. Mijn denkwijze en die van vele anderen gelukkig, is dat als je iets wil veranderen, dan dien je jezelf daar ook een beetje voor in te zetten. Op de zijlijn een beetje roeptoeteren, dat zit er voor mij niet in. Dus, heb ik mezelf in augustus 2018 kandidaat gesteld als cliëntenraadslid. Een enthousiaste groep met mensen die allemaal wel een eigen goede reden hebben zich in te willen zetten voor de medemens. Het onderlinge respect, het meedenken over oplossingen het bezig zijn voor een hoger doel, dat geeft energie. Maar toch trof ik, maar mijn vrouw en onze dochter trouwens ook, mezelf vaak daarna voor “dood” op de bank. En omdat ik mezelf ook nog in een goede conditie wil houden voor het geval er slechtere tijden aankomen, moet ik ook nog weleens wat doen aan lichamelijke activiteiten. En dat gaat niet samen. De keuze die toen gemaakt moest worden, was er niet een uit de makkelijkste categorie. En dat is dus zo’n moment dat je jezelf tegenkomt en het soms zo moeilijk is uit te leggen aan mensen die niet te maken hebben met deze situatie. Ik wil er geen klaagzang van maken hoor! De zon schijnt en er zijn nog plenty andere zaken waar we wel van kunnen genieten!

Snel weer een (half)dagje all inclusive

Zojuist keek ik in mijn agenda en zie dat ik volgende week weer voor een onderhoudskuurtje naar het Flevotheater mag. Zoals elke keer, eerst maar langs Dracula deze week om wat bloed af te laten nemen. Daarna weer een gesprekje met onze grote vriend en dan gaan we er weer voor!

Ik zal maar niet meer de belofte doen dat ik er snel weer ben om een stukje te schrijven. Ik heb namelijk al vaker bewezen mezelf daar toch niet aan te houden.

Het beste en wellicht tot snel.

Bron: William

Ook interessant

  • Multipel myeloom, Stamceltransplantatie

    Soms maak je wat mee ...

    Ik heb in de loop van de afgelopen 15 jaar soms hele gekke dingen meegemaakt, op medisch gebied wel te verstaan. Mijn grote voordeel om getrouwd te zijn met een voormalig verpleegkundige is dat zij mij minsten drie keer van de dood gered heeft.

  • Multipel myeloom, Stamceltransplantatie

    Drie maal ontslag ........

    Een paar weken geleden bij de vaatchirurg geweest, gisteren naar de cardioloog en vandaag de oogarts bezocht en alle drie waren zo tevreden dat ik voorgoed of voor langere tijd met ontslag mag.

  • Waldenström

    Een factor van belang?

    Om maar te beginnen waar ik de vorige keer geëindigd ben, de 4-daagse heb ik niet kunnen lopen. De liesblessure bleek een liesbreuk te zijn en na de operatie had ik onvoldoende tijd om te trainen. Ik schuif de 10e keer gewoon nog een jaartje op.