Vandaag weer voor de uitslag van het bloedonderzoek naar het SFG in Schiedam. En de eerste keer met de nieuwe hematoloog dr. Janssen.
We moesten er deze keer al vroeg zijn en in plaats van onze gebruikelijke woensdag nu op donderdag. Gelukkig zat het verkeer mee. de hematoloog is een prettig persoon, duidelijk, informatief en geduldig. Wat dat betreft gaat het hetzelfde als met dr. van Zaanen. En aangezien er ook deze keer maar weinig viel te melden, behalve dat mijn IgM van 29,1 naar 29, 9 was gestegen, stonden we snel weer buiten. Voor de volgende keer hebben we een belafspraak gemaakt. Gezien mijn ‘goede’ gezondheid een prima idee, vond ook de hematoloog. Scheelt ons weer een rit naar Schiedam. De keer er op zien we lekaar weer. En mocht er in de tussentijd iets gebeuren, kan ik uiteraard altijd bellen. Maar daar gaan we niet vanuit natuurlijk.
Vorige week vrijdag voor de periodieke controle maar weer even afgereisd naar het ziekenhuis. Zoals gewoonlijk kijk ik altijd van te voren wat de resultaten zijn om mij voor te bereiden op het gesprek en mijn vragen klaar te hebben.
Dat klinkt ernstiger dan het is, hoor. Vandaag is de laatste keer dat we dokter van Zaanen zien als we naar de uitslag van het bloedprikken gaan. De dokter heeft per 1 januari 2026 de pensioengerechtigde leeftijd en mag stoppen met werken. En om dit te vieren hebben we tijdens onze vakantie in Italië alvast een mooie fles limoncello gekocht. Ook omdat de dokter eerder vertelde dat hij al jaren naar Italië gaat en het er prachtig vind.
Vijf jaar geleden verscheen mijn boek Carrièrepatiënt. De reactie die bleef hangen was geen compliment maar een vraag: wat betekent dit eigenlijk? Welke levensles zit hierin?
Ik kon het toen niet beantwoorden. Op de dag van de lancering lag ik met een longontsteking in het ziekenhuis.
Die afstand heb ik nu. Dit is mijn antwoord.
