Afgelopen woensdag (22-01) waren we weer op bezoek bij hematoloog dr. van Zaanen in het Franciscus Vlietland in Schiedam. Een week eerder was er weer bloed afgenomen en nu werd de uitslag met ons besproken, want Karin gaat altijd mee.
Dit keer was mijn IgM met 5 punten gestegen van 30 naar 35. Dat was een flinke stijging! De voorgaande jaren steeg hij met hoogstens 2 punten. Ging het nu dan de verkeerde kant op en moest er iets gebeuren? Volgens de hematoloog was er nog niets aan de hand. Alle andere waarden (afgezien van een hogere score bij de nieren) waren stabiel. Wanneer het IgM de 50 nadert, gaan we pas kijken of een nieuwe kuur nodig is. En dat zou in mijn geval een DRC-kuur zijn. (Dexamethason, Rituximab en Cyclofosfamide).
Een heel geruststelling dat dit nog niet nodig is. Ik heb wel gemeld dat ik de laatste tijd veel last heb van benauwdheid. Tot voor kort liep ik tijdens een voetbalwedstrijd van 7×7 een hele wedstrijd flink door, maar sinds kort was ik na 10 minuten bekaf en moest ik me alweer laten wisselen. Een stukje fietsen mondde uit in halen naar adem. Nu was ik daarvoor al naar de huisarts geweest. En een doorverwijzing voor een longscan leverde ook niets op. Maar dat er iets speelt, was wel duidelijk. Dat begreep de hematoloog ook. Maar ook zijn onderzoek naar de longen, hart en lymfeklieren leverde niks op. Hij liet mij nog wel even bloedprikken om te kijken of er iets met mijn hart was, maar na uitslag daarvan bleek ook dat niet de oorzaak te zijn. Ik had inmiddels ook een verwijzing naar de longarts gekregen, dus leek het de hematoloog verstandig om de uitslag daarvan af te wachten en elkaar over 4 maanden weer te zien. Mocht er in de tussentijd iets veranderen, mocht ik natuurlijk bellen.
Lees meer van Patrick
