Stare Down

Leukemie, Stamceltransplantatie

Geheel tegen mijn principes gingen we afgelopen weekend met de auto boodschappen doen. Iedere beweging die ik kan maken moet ik doen. Alleen niet wanneer het regent.

Mijn dochter en ik stapten uit bij de parkeergarage en ze werd meteen aangevallen. ‘Wil je niet aan mijn auto komen!’ zei de eigenaar van de auto naast ons. Zijn bezit was belangrijker dan gevoel voor redelijkheid en fatsoen. Ze kwam geschrokken naast mij staan en het enige wat ik deed was hem rustig aankijken, waarna hij bedeesd in zijn onbetaalbare wagen stapte en wegreed.

Plaatsvervangende pijn
Ik geloof dat ik voor haar een soort van plaatsvervangende pijn voelde. Een meisje van zes jaar zo vijandig benaderen. Ze vond het inderdaad niet zo leuk en ging vervolgens vrolijk huppelend de markt op. Ondertussen liep mijn hoofd over. Voor zijn smoel slaan was met mijn fysiek geen optie. Laat staan dat ik zo een goed voorbeeld zou zijn. Gewoon wijzen op zijn toon had toch wel gekund? Ik wilde helemaal geen problemen. Met mijn stare down had ik uiterst stoïcijns gehandeld: Niet zo zijn als de ander en je niet laten raken door onrecht.

Perceptie
Zo kan ik het weer mooi verpakken. Mijn hart ging tekeer en ik kon me niet neerleggen bij mijn oplossing. Beter was het om niet zo te twijfelen. Het was toch goed zo? En zo gaat het mijn hele leven al. Een levensbedreigende ziekte heeft niets veranderd aan mijn onrust en veeleisendheid. Ook wanneer ik hoor dat ik er zo goed uit zie, dat ik zo goed kan praten over mijn patiëntenleven, dan is dat allemaal perceptie. In mij blijft de volkomen onnodige spanning zitten.

IJskoud
Vanmorgen op het perron zag ik iemand waarvan ik hoopte hem nooit meer te zien. Hij zag mij ook en bekeek me van een afstand. Nu kan ik het behoorlijk teleurstellend vinden dat mijn binnenwereld niet overeenkomt met de ervaring van anderen. Het lukt me op dit soort momenten om de twijfel en onrust weg te werken en de gêne op het gezicht van die lapzwans te toveren met mijn ijskoude stare down. Gevoed door de complimenten over mijn persoon lukt het me even om macht uit te stralen. In de trein sloeg mijn hart weer over. De wereld is een theater waar alleen de beste acteurs presteren.

Lees verder op de weblog van Martijn

Ook interessant

  • Multipel myeloom, Stamceltransplantatie

    Het zit er weer op

    Vanaf begin september heb ik behoorlijk moeten afzien omdat de Kahler me weer eens flink te pakken had. Dit maal door diverse plasmacytomen in de buik.

  • Multipel myeloom, Stamceltransplantatie

    Daar doen we het voor ...

    Eindelijk na een periode van afzien sinds 12 september kreeg ik gisteren de uitslag van een tussentijds onderzoek.

  • Leukemie, Stamceltransplantatie

    Hoezo veerkracht?

    De liefde voor mijn bank was de voorgaande weken veel te groot, tot de bronchitis begon te temperen en ik vanzelf een hekel kreeg aan dat voortdurende gehang.