Deze stippen symboliseren belangrijke principes: ten eerste, dat men tegen pesten is en er nooit aan zal deelnemen; ten tweede, dat niemand buitengesloten moet worden en dat iedereen erbij hoort; ten derde, dat men over pesten praat wanneer het angst of verdriet veroorzaakt; en ten vierde, dat men altijd probeert op te komen voor iemand die gepest wordt. Terwijl mijn dochter Feline en ik naar een programma kijken, komt de innerlijke Socrates in mij naar boven. Het is bewonderenswaardig dat we kinderen bewust maken van deze kwesties, maar kunnen we hiermee pesten werkelijk oplossen?
Levenskunst
Ik geloof dat je pesten niet uit de mensen haalt, net zoals je onzekerheid bij mensen niet weg kan nemen. Het is verschrikkelijk en ik heb het zelf ook ervaren. Opvallend genoeg heeft deze ervaring me gevormd, maar niet op een negatieve manier. In mijn overtuiging schuilt kracht in het vermogen te negeren wat er niet toe doet. Wat als we, in plaats van uitsluitend te focussen op bewustwordingscampagnes, juist zouden investeren in weerbaarheid door levenskunst een integraal vak op scholen te maken? Daarom introduceer ik mijn dochter in de wereld van de filosofie, zodat ze vragen leert stellen, haarzelf leert kennen en zelfstandig kan denken.
Kwaliteit van leven
Opvallend is dat dergelijke campagnes vaak gelanceerd worden met het nobele streven om iets te stoppen. Denk bijvoorbeeld aan het dragen van de gele armbandjes van Lance Armstrong met het motto ‘Livestrong.’ Doneer gul, blijf positief en laten we gezamenlijk kanker uit de wereld bannen. Een vergelijkbaar streven was te zien bij de 3FM-actie afgelopen december, waar het doel was om van ALS een chronische ziekte te maken. Een bewonderenswaardig streven op het eerste gezicht. Maar wie neemt de tijd om na te denken over de kwaliteit van een verlengd leven dat door dergelijke initiatieven wordt beoogd?
Pijn vermijden
Deze initiatieven illustreren dat we niet gewend zijn om de juiste vragen te stellen. We streven ernaar om de pijn van pesten en ernstige ziektes te vermijden en geloven oprecht dat als we maar ons best doen, alle ellende op te lossen valt. Het is hoop tegen beter weten in. Laten we daarom accepteren dat het leven ons soms door diepe dalen voert, en dat we daar al worstelend uit kunnen komen, of misschien ook niet. Wanneer we wegrennen voor dit lijden, houden we fragiele zieltjes over, en dat is beslist niet het leven dat ik voor mijn Feline zie. We praten over goed leven, over moeilijkheden, ziekte, de dood en we lachen erom.
Lees verder op de weblog van Martijn
