Piep!

Lymfklierkanker

Nadat ik halverwege juni mijn laatste chemo heb gehad, is de tijd toch eigenlijk wel voorbij gevlogen. En eigenlijk is dat alleen maar fijn. Want als de tijd snel gaat, dan gebeuren er gelukkig niet zoveel slechte dingen.

Het zwarte gat

Ik noemde de chemokuren altijd een dagje all-inclusive flevotheater. De hele dag in een comfortabele zetel op de kurenkamer, op je wenken bediend worden als je dorst hebt, een meer dan fatsoenlijke maaltijd en dit alles terwijl de vriendelijke verpleegsters en verplegers natuurlijk, voorbij liepen en je voortdurend in de gaten houden of het allemaal wel goed verloopt. Terwijl ik dit zo aan het schrijven ben, realiseer ik me dat dit eigenlijk wel een heel rooskleurige beschrijving van een best heftige dag en daarop volgende week is. Het was niet niks en dat is nog zacht uitgedrukt. Wat kan je lichaam reageren op zo'n chemokuur zeg. En ik had dan vooral last van de prednison, waarover later misschien meer. Nu je dit leest, zou je jezelf misschien afvragen waarom hierboven het zwarte gat staat. De oncologisch verpleegkundige gaf tijdens ons laatste bezoek voor mijn laatste chemo aan dat we er rekening mee moeten houden dat ik in een zwart gat zou kunnen vallen. Dit omdat je natuurlijk wel de zekerheid hebt van controles et cetera en die vallen na je laatste chemo natuurlijk wel weg. En ik heb goed nieuws voor de lezer!! Dat zwarte gat heb ik niet ervaren. Ik was zelfs even blij om voorlopig even niet naar het ziekenhuis te moeten.

Verborgen extraatjes

Ik mag mezelf rekenen tot de mensen die de kuren (relatief) makkelijk en zonder al te veel problemen doorgekomen zijn. Ik dank degene die daar een rol van betekenis in gespeeld heeft op mijn blote knieën. Wel ben ik erachter gekomen (en ik niet alleen) dat ik hoogstwaarschijnlijk jicht overgehouden heb aan de kuren. Omdat er niet zoveel medicijnen zijn die een oplossing zouden kunnen zijn voor de jicht, werd ik meerdere keren verwend met nog eens de nodige hoeveelheid prednison! Wat een vervelend spul is dat zeg. En ja, het lost de pijn en wellicht de jicht ook op, maar de bijwerkingen van dat spul. Ik heb het al eens eerder geschreven, maar ik denk dat ik heb mogen ervaren hoe het is om als vrouw last te hebben van de hormonen en de daarbij gepaarde moodswings. Genoeg daarover. Het gaat goed met mij en daar ben ik dankbaar voor. Temeer omdat ik weet dat het ook anders kan.

Piep

In mijn vorige berichten heb ik beschreven hoe mijn internist de rituximab noemt. Muizenspul noemt hij dat. Vorige week heb ik de eerste onderhoudskuur gehad van dat muizenspul. Als klap op de vuurpijl, kreeg ik hier ook weer prednison of eigenlijk hydrocortison. What's in a name, het effect is hetzelfde! Maar dat schrijf ik niet nog een keer op. Het fijne is wel dat deze kuur eenmaal in de 13 weken gepland is. Eens in de 13 weken naar de kurenkamer voor een all-inclusive light. Want deze duurt maar 1,5 uur in totaal. En dat is genoeg. Tot op dit moment lijkt het allemaal goed te gaan. Ik voel wel wat meer druk op de borst/benauwdheid en de stoelgang is niet meer wat het geweest is. Allemaal mogelijke bijwerkingen waarvan je zou zeggen (en dat doe ik ook) als ik daar 100 mee mag worden, dan is mijn dankbaarheid onmetelijk. Goed, we zijn er nog niet. Nog 7 van deze kuren te gaan. Ik houd jullie zoals altijd op de hoogte.

Dank voor jullie interesse en tot snel!

Bron: William

Ook interessant

  • Multipel myeloom

    Drie maal ontslag ........

    Een paar weken geleden bij de vaatchirurg geweest, gisteren naar de cardioloog en vandaag de oogarts bezocht en alle drie waren zo tevreden dat ik voorgoed of voor langere tijd met ontslag mag.

  • Waldenström

    Een factor van belang?

    Om maar te beginnen waar ik de vorige keer geëindigd ben, de 4-daagse heb ik niet kunnen lopen. De liesblessure bleek een liesbreuk te zijn en na de operatie had ik onvoldoende tijd om te trainen. Ik schuif de 10e keer gewoon nog een jaartje op.

  • Multipel myeloom

    Terug van Rhodos ...

    Een paar weken geleden bij de vaatchirurg geweest, gisteren naar de cardioloog en vandaag de oogarts bezocht en alle drie waren zo tevreden dat ik voorgoed of voor langere tijd met ontslag mag.