Wachten

Het ergste is het wachten. Wachten op iets waarvan ik geen idee heb hoe het zal zijn. Als de medicijnen gaan werken, hoe merk ik dat dan? En wanneer voor het eerst? Niemand die daar een duidelijk antwoord op geeft. Of kan geven. Of wil geven? Of als ze niet werken? 

Ik voel me de laatste tijd als de hoofdpersoon op het affiche van Teun Hocks dat tot eind februari gebruikt wordt voor de tentoonstelling van zijn werk in het CODA museum in Apeldoorn: ik loop in een schemerig maanlandschap, gekleed voor een feestje , papieren feestmuts op, slingers in de zak. Maar ook geblinddoekt, waardoor ik geen idee heb welke kant ik op moet. Waar is het feestje? Hoe laat begint het? Gaat het feestje eigenlijk wel door of word ik in de maling genomen? Ik ben al jaren groot fan van Teun Hocks. Zoals hij zijn fotoschilderijen maakt, zou ik willen dat ik kon schrijven.

Als een dokter uitlegt hoe mijn behandeling zou moeten werken is het volstrekt duidelijk. Dat kunnen ze over het algemeen heel goed. Maar ja,  probeer het dan zelf maar eens aan iemand uit te  leggen.

Er gebeurt van alles met de huid, maar dat kan nog niet aan de medicijnen liggen. Wat gebeurt er dan wel? Iets anders, maar ook iets ergers? Ik ben benauwd zat, dat wel. Het beangstigt me zo nu en dan en dat past ook niet helemaal bij me. Al zal niemand me dat kwalijk nemen.

Vermoeiend is het, heel vermoeiend.

Bron: Ernst Jan

Ook interessant

  • Multipel myeloom, Stamceltransplantatie

    Het beloofde vervolg . . .

    Gisterenmiddag een gastroscopie gehad in het Amphia. Ditmaal zonder noemenswaardige verdoving. Best wel interessant on mee te kijken naar de binnenkant van je lijf.

  • Multipel myeloom, Stamceltransplantatie

    Paar daagjes logeren . . .

    Afgelopen vier dagen wezen logeren in het Amphia hotel in Breda. Schitterende lokatie, prachtige kamer, eten was goed, prima verzorging en de klantvriendelijkheid top. 

  • Waldenström

    In tijden van corona . . . .

    Het is alweer en tijd geleden dat ik wat heb geschreven zie ik. Geen nieuws is goed nieuws, zegt mijn vader altijd. En inderdaad, dat is ook nu het geval.