Laatste blog van Rona

Hoe zal ik beginnen? Eigenlijk best een beetje moelijk. Maar nu gaat het er dan toch van komen.

Afgelopen woensdag na drie weken met de amblance weer terug naar huis. Het ging helemaal niet goed zoals zovelen al gemerkt hadden. Vanaf de buitenkant leek het heel wat maar van binnen is het een ravage mijn bloedwaardes zijn allemaal slecht en zitten op het minimale niveau. Mr. Kahler gaat dan toch winnen.

Gelukkig kan de morfinepomp mijn pijn wat onder controle houden zodat ik samen met mijn dierbaren me kan voorbereiden op wat er komen gaat.

Dit zal mijn laatste verhaal zijn. Ik vond het fijn om op deze manier dingen van mij af te schrijven en heb het als prettig ervaren om zoveel reacties te krijgen. Dit gaf me de kracht om door te vechten.

Ik bedank iedereen voor jullie lieve woordjes en zeg als laatste: 'Dag lieve mensen.'

Bron: Rona

Ook interessant

  • Multipel myeloom, Stamceltransplantatie

    Soms maak je wat mee ...

    Ik heb in de loop van de afgelopen 15 jaar soms hele gekke dingen meegemaakt, op medisch gebied wel te verstaan. Mijn grote voordeel om getrouwd te zijn met een voormalig verpleegkundige is dat zij mij minsten drie keer van de dood gered heeft.

  • Multipel myeloom, Stamceltransplantatie

    Drie maal ontslag ........

    Een paar weken geleden bij de vaatchirurg geweest, gisteren naar de cardioloog en vandaag de oogarts bezocht en alle drie waren zo tevreden dat ik voorgoed of voor langere tijd met ontslag mag.

  • Waldenström

    Een factor van belang?

    Om maar te beginnen waar ik de vorige keer geëindigd ben, de 4-daagse heb ik niet kunnen lopen. De liesblessure bleek een liesbreuk te zijn en na de operatie had ik onvoldoende tijd om te trainen. Ik schuif de 10e keer gewoon nog een jaartje op.